Kategoria: Lwy

Lwia część

Lwia część Kiedyś, jedna z moich znajomych, oglądając jakiś program przyrodniczy o lwach z sarkazmem stwierdziła, że u lwów to jest jak u ludzi – samica poluje i przynosi jedzenie, zaś samiec przychodzi na gotowe. Oczywiście, on zasiada do stołu pierwszy i dopiero kiedy on się naje, biesiadować mogą pozostali członkowie stada. Stąd właśnie wywodzi się powiedzenie „lwia część”. Komuś należy się lwia część albo ktoś wziął sobie lwią część – czyli mówiąc najprościej, zagarnął zdecydowaną większość. Słusznie czy niekoniecznie słusznie, to już zupełnie inna sprawa. Można dla przykładu zgarnąć lwią część laurów oraz pochwał w pracy. Lwią część wypłaty można przeznaczyć na opłacenie rachunków i innych zobowiązań finansowych. W wyborach jeden kandydat może zgarnąć lwią część głosów wyborców. W jakiejś grze losowej czy gdzieś w kasynie ktoś może zagarnąć lwią część puli przeznaczonej na wygrane. Lwia część to coś, co w określonych sytuacjach każdy z nas od czasu do czasu chciałby dostać na swoją wyłączność.

Lwia grzywa

Lwia grzywa Z czego słyną lwy? Oczywiście, że ze swoich pięknych grzyw! Poszczycić się nimi mogą jednak jedynie osobniki rodzaju męskiego, u samic one nie występują. Lwia grzywa to przede wszystkim symbol zdrowia zwierzęcia – im nasz bohater zdrowszy, z tym piękniejszą grzywą dumnie się obnosi. Poza tym lwice przy wyborze partnera zwracają właśnie ogromną uwagę na grzywę – jak wszystkie samice, pragną posiadać zdrowe potomstwo. Nastroszona grzywa to również wyraźne ostrzeżenie dla nieproszonego gościa – uważaj, bo jestem naprawdę groźny i będę bronił swojego terytorium. Im lew starszy, tym jego grzywa staje się ciemniejsza. Naukowcy przypuszczają, że pierwsze chodzące po ziemi lwy w ogóle nie posiadały czegoś takiego jak grzywa. W im cieplejszym miejscu żyje dany lew, tym rzadszą ma grzywę, zaś tam, gdzie temperatury są nieco niższe, grzywa jest gęstsza. O ludziach, którzy mają piękne, bujne włosy często się mówi właśnie, że są szczęściarzami i posiadają lwie grzywy. Jest to jak najbardziej komplement.

Poznać siłę lwa

Poznać siłę lwa Hasło „poznaj siłę lwa” kojarzy się nam nieodmiennie z reklamą pewnej firmy ubezpieczeniowej, aczkolwiek coś w tym powiedzeniu jest. Nie chodzi tutaj bynajmniej o ową firmę, ale o tą lwią siłę. Nie ulega wątpliwościom, że lwy są zaliczane do zwierząt bardzo silnych, co umożliwia im specjalna budowa ciała, dla przykładu szczęk, które potrafią zmiażdżyć nawet większe od lwa zwierzę. Tymczasem jak się okazuje, większy wcale nie musi oznaczać, że od razu silniejszy. Żaden człowiek o zdrowych zmysłach nie ma najmniejszej ochoty przekonać się na własnej skórze, czym w praktyce jest siła lwa. Prawdopodobnie nic by z tego człowieka nie zostało, dlatego na widok takich drapieżników budzi się w nas instynktowny lęk, respekt i obawa. – nazywa się to ni mniej, ni więcej, tylko instynkt samozachowawczy. Dlatego naprawdę godni podziwu są ludzie, którzy dla przykładu na potrzeby cyrkowych występów tresują lwy (cóż, osobiście miejsca takie jak cyrk uważam za barbarzyńskie, ale o gustach się nie dyskutuje).

Lew salonowy

Lew salonowy Lew kojarzy się nieodmiennie z czymś dostojnym i królewskim. Dlatego między innymi mianem salonowego lwa określa się pewien typ mężczyzn. Są to faceci – często strasznie przystojni, eleganccy i dobrze się prezentujący – łatwi do spotkania na tak zwanych salonach. Znaczy się biorą udział w przeróżnych spotkaniach i w udzielają się w znacznym stopniu towarzysko, przez co postrzegani są przez otoczenie jako obyci i atrakcyjni. Charakteryzują się zwykle niesamowitą błyskotliwością, chwytliwym poczuciem humoru, mają osobisty urok, czar i wdzięk. W dzisiejszym języku określenie „lew salonowy” ma jednakże negatywny wydźwięk – jest po prostu ironiczne i znaczy mniej więcej tyle samo, co jakiś fircyk, lowelas czy też bawidamek. Zwrotu tego używamy także i w żartobliwym kontekście, który odnosi się do naszych domowych czworonogów. Lwami salonowymi często nazywamy dla przykładu nasze koty, które to zwierzęta – jak wiadomo – uwielbiają znajdować się w centrum zainteresowania i są łase na pochwały.

Lwie paszcze

Lwie paszcze Lwie paszcze są uroczymi roślinami często sadzonymi w naszych ogródkach. Występują w bardzo szerokiej gamie kolorystycznej, aczkolwiek najbardziej popularne są chyba te o lekko bordowym zabarwieniu, chociaż mamy i białe, żółte czy pomarańczowe. Ich odmian występuje całe mnóstwo. Niektórzy nazywają je pieszczotliwie lwimi pyszczkami. Botanicy ochrzcili je mianem wyżlinu większego, ale nazwa ta – na szczęście – nie znalazła ogólnego uznania i nie jest raczej używana. Lwia paszcza to lwia paszcza. Najfajniejsze w tych roślinkach są oczywiście same kwiatki. Uwielbiają je zwłaszcza dzieci, bo można się nimi nieźle pobawić – kwiat składa się jakby z dwóch części i po ich delikatnym naciśnięciu naszym oczom ukazuje się prawdziwa paszcza! Jako ciekawostkę można tu podać informację, iż nasionka tych roślin są bardzo malutkie – jeden gram zawiera ich przeszło siedem tysięcy! Lwie paszcze lubią wygrzewać się w słońcu, choć z drugiej strony są bardzo odporne na niskie temperatury, nie boją się mrozu.

O lwach

O lwach Lew to bardzo duży ssak żyjący na lądzie. Zaliczany jest do wielkiej rodziny kotów. Jest zwierzęciem jak najbardziej drapieżnym, a co za tym dalej idzie – również niebezpiecznym. Kojarzą się ludziom przede wszystkim z Afryką, gdyż tam właśnie obecnie występują. Czasami spotkać można je także w Indiach. Niestety, są gatunkiem zagrożonym wyginięciem, albowiem z roku na rok ich liczba systematycznie się zmniejsza. Ciało lwa jest niezwykle masywne i umięśnione, zaś łapy imponują nie tylko rozmiarami, ale też niezwykle ostrymi pazurami, którymi rozszarpują swoje ofiary. Lwy są znakomitymi biegaczami, chociaż zdecydowanie lepiej sprawdzają się na krótkich dystansach. Atakują bardzo szybko, a upatrzonej wcześniej ofierze naprawdę sporadycznie udaje się ujść z życiem. Lwy polują przede wszystkim nocą. Te mięsożerne drapieżniki potrafią zabić zwierzę nawet zdecydowanie większe od nich samych. Należą do zwierząt jak najbardziej stadnych, w każdej takiej grupie panuje ściśle określona hierarchia.

Lew zodiakalny

Lew zodiakalny Lew to nazwa odnosząca się oczywiście do drapieżnych zwierząt, lecz spotkać się z nią można się w różnych sytuacjach i miejscach. Dla przykładu Lew jest jednym z dwunastu znaków astrologicznego zodiaku. Zodiakalnymi Lwami są osoby urodzone pomiędzy dwudziestym trzecim lipca a dwudziestym trzecim sierpnia. Zaliczany jest do znaków o żywiole ognia. Astrologiczne Lwy uchodzą – w myśl horoskopów – za ludzi bardzo wspaniałomyślnych, niezwykle szlachetnych, śmiałych oraz odważnych. Każda moneta ma jednak swoje dwie strony, tak i Lwy posiadają według astrologów mnóstwo negatywnych cech, do których między innymi można zaliczyć pychę, tendencję do popadania w samozachwyt oraz niespotykane chyba nigdzie indziej pragnienie władzy, posiadania, bycia na szczycie. Podobno zodiakalne Lwy najlepiej dogadują się z zodiakalnymi Wagami, Strzelcami i Baranami, a także – jakże by inaczej – z innymi Lwami. Słynnymi i znanymi Lwami byli między innymi tacy władcy jak Napoleon Bonaparte czy też Jan III Sobieski.

Ryczeć jak lew

Ryczeć jak lew O kimś, kto potrafi wydać ze swoich płuc naprawdę zatrważający, donośny i niesamowicie głośny odgłos, nie darmo się mówi, że ten to potrafi ryknąć niczym lew. Takowe porównanie jest oczywiście jak najbardziej na miejscu i całkowicie właściwe, albowiem lwy charakteryzują się tym, że potrafią naprawdę głośno ryczeć. Ich ryk, jeśli w naturalnych warunkach sprzyjają ku temu odpowiednie okoliczności, słyszalny jest z odległości – uwaga – nawet i pięciu kilometrów! Imponujące, nieprawdaż? Samce płci męskiej ryczą głównie po to, aby oznajmić wszem i wobec, że na danym terytorium rządzą one i że określony teren należy do nich. Lwi ryk jest również sygnałem dla innych członków stada o tym, że osobnik ryczący znajduje się w taki, a nie innym miejscu. O ludziach mówi się, że wydali z siebie lwi ryk w zasadzie w dwóch skrajnych sytuacjach – albo kiedy odnieśli jakiś naprawdę spektakularny sukces, albo kiedy ponieśli sromotną porażkę bądź spotkało ich straszliwe nieszczęście. Tu i tu chodzi o silny głos.

Mieć lwie serce

Mieć lwie serce Lwy są drapieżnikami, które w ogólnym przekonaniu uchodzą za zwierzęta niezwykle odważne i waleczne. Stąd też zapewne ukuło się powiedzenie o tym, że ktoś ma lwie serce – znaczy się jest to człowiek charakteryzujący się ponadprzeciętną odwagą, szlachetnością i dumą. To ktoś, kto nie boi się stawiać czoła największym nawet przeciwnościom losu, zaś o swoje racje i przekonania walczył będzie zaciekle i godną podziwu determinacją. To oczywiście człowiek mądry, inteligentny i rozważny, nie kierujący się w życiu gorącymi emocjami, ale przemyślanymi decyzjami. Człowiek ten kieruje się raczej zdrowym rozsądkiem, ale umie bronić swoich bliskich przed niesłusznymi atakami z czyjejś strony. Przydomek Lwie Serce nosił dla przykładu Ryszard, angielski król żyjący w dwunastym stuleciu naszej ery. Tak naprawdę z człowiekiem o lwim sercu to on niewiele miał wspólnego, wystarczy zapoznać się z jego biografią, aczkolwiek obrósł niezwykłą legendą, dzięki której stał się bardzo szlachetnym i wspaniałym władcą.