Tag: pozywienie

Pożywienie

Ssaki możemy podzielić ze względu na rodzaj pożywienia, jakie zjadają, na trzy grupy. Pierwszą grupę stanowią roślinożercy. Niektórzy z nich są bardzo wybredni, na przykład miś koala je wyłącznie liście dwunastu gatunków eukaliptusa. Niektóre ssaki, jeśli nie mają wyboru, jedzą wszystko. Jednak na ogół preferują trawy bądź liście, pędy, a także gałązki drzew i krzewów. Najpopularniejszymi roślinożercami są nieparzystokopytne – konie, nosorożce oraz parzystokopytne – jeleń, bizon. Na druga grupę składają się drapieżcy i owadożercy. Niektóre zwierzęta mięsożerne, jak hiena, żywią się głownie padliną i szczątkami pozostawionymi przez innych drapieżników. Większość jednak poluje, używając wyostrzonych zmysłów do tropienia ofiary, siły i zwinności do jej schwytania oraz ostrych pazurów i zębów do zabijania. Ostatnią grupę tworzą zwierzęta wszystkożerne. Większość ssaków korzysta zarówno z roślinnego jak i zwierzęcego źródła pożywienia, na przykład niedźwiedzie z wyjątkiem polarnych jedzą niemal wszystko. Jednak tylko naczelne, a wśród nich człowiek, są naprawdę wszystkożercami.

Pożywienie

Pożywienie Lisy są wszystkożerne, ale ich podstawowym pożywieniem, szczególnie w Europie, Ameryce Północnej i Australii, są króliki, które stanowią nawet do 78% ich jadłospisu, co wykazały liczne badania. Drugie w kolejności są niewielkie ssaki, przede wszystkim gryzonie (a z tych kolei głównie polne myszy). Gdy nadarzy się okazja lis nie wzgardzi ptakami, takimi jak kuropatwy, kaczki, bażanty, a także jajami wszelkich ptaków, które nie gniazdują zbyt wysoko. Zjada także dżdżownice, chrząszcze, motyle oraz wiele innych owadów. Żywi się także roślinami – chętnie zjada porzeczki, jabłka, jagody, owoce dzikiej róży. Okazuje się, że w razie niedoboru mięsa, lis może żywić się niemal wyłącznie roślinami. Gdy zajdzie taka potrzeba list staje się padlinożercą – chętnie pałaszuje zwłoki zwierząt kopytnych. W miastach, gdzie lis żyje coraz częściej, żeruje na śmietniskach, wkrada się do ogrodów i sadów, poszukuje na ulicach resztek żywności pozostawionych przez ludzi. Lis zmienia swoją technikę polowania w zależności od ofiary – gdy poluje na królika, czatuje przez jakiś czas w zasadzce i szybkim ruchem atakuje zaskoczonego gryzonia. Gdy w grę wchodzą mniejsze gryzonie, na przykład myszy, lis zwykł skakać na wysokość 1 metra w górę, a następnie, bardzo precyzyjnie celując, spada na swą ofiarę. Potrafi też spędzić wiele czasu rozkopując dany teren w poszukiwaniu dżdżownic.

Pożywienie

Pożywienie Nury zanurzają się w wodzie co chwilę, ciągle chwytając ryby. Gdy wchodzą pod wodę przyjmują pozycję ciała podobną do strzały. Gdy są już pod wodą gwałtownie podnoszą szyję i rozszerzają błonę pławną, by lepiej wypatrywać ryb i lepiej pływać. W momencie gdy znajdują się blisko swojej ofiary momentalnie prostują szyję i chwytają rybę swoim sztyletowatym dziobem. Nury, mimo że same niemal nigdy nie ważą więcej niż 2,2 kilogramy, mogą schwytać ryby ważące nawet 1,8-2 kg i mające do 30 centymetrów długości. Oczywiście są to przypadki marginalne, najczęściej nury chwytają ryby, których długość nie przekracza 10 centymetrów, a waga – 50 gram. W zależności od poru roku oraz miejsca bytowania nury żywią się różnymi rybami: mogą to być pstrągi, płocie, karpie, łososie i okonie oraz, oczywiście, cała rzesza ryb innych gatunków. Taki jadłospis mają latem, w okresie reprodukcyjnym. Z kolei zimą, gdy żyją przede wszystkim w wodach słonych, jadają głównie dorsze, śledzie i szproty. Każdą rybę nury połykają głową naprzód, tak, by płetwy nie pokaleczyły ich gardzieli – tyczy się to szczególnie okoni, które mają bardzo ostre płetwy. Większość nurów łowi samodzielnie, choć niektóre, na przykład czarnoszyje, często zbierają się w grupy, które współpracują przy polowaniu.