Tag: życie

Życie społeczne

Życie społeczne Nury przez połowę roku prowadzą zupełnie samotny tryb życia. Gromadzą się w większe grupy tylko podczas okresu lęgowego. Gdy żyją samotnie, najchętniej bytują albo na morzu albo na dużych jeziorach, które nie zamarzają podczas zimy – czyli wszędzie tam, gdzie mogą zimą znaleźć odpowiednie, rybne oczywiście, pożywienie. Nury na okres zimowania docierają w niewielkich, najwyżej dziesięcioosobniczych, grupach – gdy jednak dotrą już do celu przeznaczenia rozpraszają się i w ogóle się między sobą nie kontaktują, samotnie polując i śpiąc. Nie bronią wówczas swego terytorium, swobodnie przenikają na tereny na których żyją inne nury. Dzieje się tak aż do kwietnia, kiedy to nury zmieniają miejsce życia i przelatują do miejsc, gdzie odbędzie się lęgowisko. Wówczas to żyją w nieco większym zagęszczeniu, choć każdy nur kontaktuje się niemal wyłącznie tylko z jednym osobnikiem swego gatunku – swym partnerem. Stają się wtedy ptakami bardzo terytorialnymi, co nie dziwi – w końcu mieszkają w miejscach, w których nie jest łatwo o pożywienie, bardzo zażarcie więc bronią swego dużego terytorium – na jedną parę przypada najczęściej od 50 do 200 hektarów. Bywa jednak, że terytorium to jest dużo większe.

Gdzie żyją ssaki

Gdzie żyją ssaki Miejsce zamieszkania ssaków zależy od wielu czynników, między innymi ilości i rodzaju potrzebnego im pożywienia, sposobu ich poruszania oraz schronienia. Do najważniejszych czynników należy klimat i szata roślinna. Świat możemy podzielić na pięć krain zoogeograficznych, zoogeograficznych każdą z nich zamieszkuje charakterystyczna fauna. Kraina holarktyczna obejmuje północną Azję, Europę i Amerykę Północną. Kraina subtropikalna to Ameryka Środkowa i Południowa. Natomiast kraina etiopska obejmuje południowe kraje arabskie i całą Afrykę z wyjątkiem jej północnych krańców. Kraina orientalna to Indie, Chiny i Azja południowo-wschodnia. Do krainy australoazjatyckiej należy Australia, Nowa Gwinea, Nowa Zelandia i południowa Indonezja. W krainach tych rozwinęły się różne gatunki ssaków, przystosowanych do specyficznego klimatu i roślinności. Tak więc wśród traw krainy etiopskiej Afryki żyją ssaki inne niż na subtropikalnych terenach Ameryki Południowej. Natomiast duże zwierzęta, takie jak antylopy i żyrafy zamieszkują afrykańskie sawanny.

Historia

Historia Najdawniejszym znanym nam przodkiem lisa jest zwierz żyjący 400 000 – 650 000 tysięcy lat temu na terenach Eurazji oraz Ameryki Północnej. Był o wiele większy od dzisiejszego lisa – lecz jest to między nimi jedna z niewielu znaczących różnic. Mięsożercy, tacy jak lis, pojawili się u schyłku epoki dinozaurów. Początkowo były to istoty stricte owadożerne, by następnie zacząć polować na większe zwierzęta roślinożerne. Roślinożercy jednak stawali się w miarę upływu czasu coraz szybsi i pierwsi mięsożercy przeszli dużą ewolucję, dzieląc się na psowate i kotowate. Lis należy do tych pierwszych. Sposób odżywiania się psowatych, z racji ich mniejszych rozmiarów, stał się o wiele bardziej urozmaicony niż kotowatych – co wspaniale dziś pokazuje przykład absolutnie wszystkożernego lisa. Lis, występujący naturalnie na całej półkuli północnej został na półkulę południową sprowadzony przez człowieka – do Australii. Dokonali tego osadnicy brytyjscy, którzy pragnęli zapełnić australijskie lasy lisem, by mieć na co polować – bowiem tamtejsza zwierzyna nie dostarczała im wystarczającej rozrywki w czasie polowania. Lis w Australii przyjął się świetnie – niektórzy twierdzą nawet, że aż za dobrze, bowiem zagraża niektórym rodzimym australijskim stworzeniom i jego populacja musi być nieustannie regulowana przez człowieka.