Wygląd

Wygląd Nur to raczej niewielki ptak, nie większy od małej gęsi. Ma dość wydłużony tułów pokryty ciemnymi piórami, poprzetykanymi białymi plamkami. Jego brzuch za to jest całkowicie biały. Szyja nura oraz jego potylica przybiera w okresie godowym bardzo charakterystyczne barwy – są to wówczas prążki, na przemian czarne i białe – tak, jak u zebry. Głowa nura jest bardzo długa, całkowicie szara. Szyja nurów, dość długa i szczupła, w okresie reprodukcyjnym pokrywa się charakterystycznym, rdzawym upierzeniem, od czego nury wzięły swoją nazwę. Ma duże, okrągłe czerwone oczy, które pozwalają mu świetnie widzieć pod wodą, jeżeli oczywiście nie jest wybitnie mętna. Nury mają średniej wielkości, w stosunku do reszty ciała, dzioby o kształcie sztyletu, jak zresztą większość ptaków polujących w ten sposób, co one, na przykład kormorany. Nury chodzą bardzo pokracznie, ich odnóża są przystosowane raczej do poruszania się po oraz pod wodą. Nogi nura wyrastają na końcu jego ciała, są idealnie przystosowane do pływania – mają trzy dobrze wykształcone palce zrośnięte dużą, silną błoną pławną oraz czwarty, karłowaty i nieprzydatny w życiu palec. Całe ciało nurów jest jakby wydłużone, idealnie przystosowane do wodnego trybu życia, jaki prowadzą te ptaki.